WprowadzenieChoruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone. [Jk 5, 14-15]
Namaszczenie chorych „nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia. Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości”.
Jeśli chory, który został namaszczony, odzyskał zdrowie, w przypadku nowej ciężkiej choroby może ponownie przyjąć ten sakrament. W ciągu tej samej choroby namaszczenie chorych może być udzielone powtórnie, jeśli choroba się pogłębia. Jest rzeczą stosowną przyjąć sakrament namaszczenia chorych przed trudną operacją. Odnosi się to także do osób starszych, u których pogłębia się słabość.
Tym, którzy kończą swoje ziemskie życie, Kościół poza namaszczeniem z chorych ofiaruje Eucharystię jako wiatyk, czyli „pokarm na przejście do wieczności”. Przyjęcie Komunii Ciała i Krwi Chrystusa w chwili przejścia do Ojca ma szczególne znaczenie i wagę.
Podobnie jak sakramenty chrztu, bierzmowania i Eucharystii należą do „sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego”, zaś pokuta, namaszczenie chorych i Eucharystia jako wiatyk, (gdy życie chrześcijańskie osiąga swój kres), są „sakramentami, które przygotowują do Ojczyzny w niebie”, i stanowią zakończenie ziemskiej pielgrzymki człowieka.
Sakrament ten jest udzielany tylko osobom w podeszłym wieku, lub które chorują przez dłuższy czas na poważną chorobę. Namaszczenie chorych najczęściej jest udzielane po wezwaniu kapłana. Ponadto, sakrament ten jest udzielany co roku na Mszy św. w trakcie rekolekcji wielkopostnych.
Nie udziela się tego sakramentu osobom zmarłym lub osobom świadomie i jawnie trwającym w grzechu ciężkim!
Wiatyk podobnie jak namaszczenie chorych udzielany jest przez kapłana, który został zaproszony do chorego.
Do chorego można poprosić księdza o każdej porze, nawet telefonicznie.
